Φύλλο άκρως επίκαιρο και προεκλογικό, αύριο Παρασκευή 02/10, στην “Αυγή”:
Φύλο και ισότητα στις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων
Ο Φεμινισμός ως λέξη και ως ουσία, δηλαδή ως θεωρία, πράξη και όραμα, απουσιάζει εντελώς από τα προγράμματα των κομμάτων. Εμείς από αυτή τη σκοπιά ασκούμε την κριτική μας στα προγράμματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απορρίπτουμε τα επί μέρους αιτήματα στο σύνολό τους.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι έχουμε το αλάθητο. Ισχυριζόμαστε, όμως, ότι προσπαθούμε να αποκτήσει το Κόμμα μας φεμινιστική ταυτότητα, να εντάξει την οπτική του φύλου στις πολιτικές του θέσεις και τον πολιτικό του λόγο. Το επιτύχαμε στο νέο μας Πρόγραμμα, τόσο με την επιμέλεια, από την οπτική του φύλου, του συνόλου των θέσεων, όσο και με το κεφάλαιο «Ζητήματα φύλου», που μετά τις εκλογές θα θέσουμε στην κρίση των γυναικείων οργανώσεων και προσωπικοτήτων, των γυναικείων δομών του συνδικαλιστικού κινήματος, των τμημάτων σπουδών φύλου των Πανεπιστημίων και γενικά των γυναικών.
Και πάντα με το όραμα μιας κοινωνίας ουσιαστικής δημοκρατίας και δικαιοσύνης, όπου το ανισότιμο και κυριαρχικό σύστημα σχέσεων των κοινωνικών φύλων δεν θα υπάρχει.
Αναμφίβολα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες οι παρατηρήσεις και οι επισημάνσεις, ως προς την κατάσταση η οποία επικρατεί στην Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, η χώρα μας έχει τα “δικά” της χαρακτηριστικά – και ως προς το ζήτημα της κρίσης και τις συνέπειές της. Ενδεικτικό είναι ότι, ανάλογες μελέτες και δημοσιεύματα για άλλες χώρες της Δύσης, καταδεικνύουν ότι οι γυναίκες μάλλον εξέρχονται “ενισχυμένες” από την κρίση, αφού εκτός όλων των άλλων είναι “ανδρικές” οι θέσεις εργασίας που “έκλεισαν” εξαιτίας ακριβώς αυτής της διεθνούς κρίσης.
Οπότε, καλό θα ήταν να μην γινόταν γενίκευση στα συμπεράσματα της δικής σας έρευνας, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά της κρίσης και το “φύλο” των επιπτώσεών της.
ακόμα – ακόμα και ως προς την παρατήρησή σας σχετικά με τις (αναμφισβήτητες) ευθύνες των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, αναφορικά με το ποιά είναι σήμερα η κατάσταση στην Ελλάδα: Μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων που ανέδειξαν κατά καιρούς τις κυβερνήσεις αυτές, ήταν (και είναι…) γυναίκες. Να απαντήσουμε, λοιπόν, στο ερώτημα: Γιατί επιλέγουμε εκείνους που γνωρίζουμε ότι θα μας αδικήσουν?
Υπό αυτό το πρίσμα, θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να γινόταν μία μεγάλη έρευνα μεταξύ των γυναικών ψηφοφόρων, προκειμένου να καταγραφούν τα κριτήρια της ψήφου τους και να διαπιστωθούν στη συνέχεια οι αιτίες που διαμορφώνουν διαχρονικά αυτά τα κριτήρια.
Με εκτίμηση
Γ.