Γυναίκες εργαζόμενες – «έτοιμες» για όλα

Κανένας έλεγχος και καμία φροντίδα για την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

*****Συνεντεύξεις  με δύο εργαζόμενες

«Υποφέρουμε από μυοσκελετικά προβλήματα, καταθλίψεις και έχουμε πολλά εργατικά ατυχήματα γιατί δεν υπάρχει καμία προστασία στην εργασία. Επιπλέον, εργαζόμενες υπογράφουν συμβάσεις για 700 ευρώ, τα οποία στην πορεία γίνονται 300 »

Η Αντιγόνη είναι καμαριέρα κι εργάζεται σε ένα μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα εδώ και δέκα χρόνια. Μας μιλάει για τις συνθήκες που επικρατούν στον εργασιακό της χώρο.

maid1

Ερ: Θα ήθελα να μου μιλήσεις για το εργασιακό καθεστώς που επικρατεί στο συγκεκριμένο συγκρότημα

Αντιγόνη: Οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα σκληρές, καθότι εργαζόμαστε στο ύπαιθρο, εκτεθειμένες  στις εκάστοτε καιρικές συνθήκες και ειδικά το καλοκαίρι που έχουμε  μεγάλες θερμοκρασίες. Είμαστε υποχρεωμένες να διανύουμε μεγάλες αποστάσεις κάθε μέρα κουβαλώντας αρκετά βαριά πράγματα σε ανώμαλο έδαφος. Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί ο αριθμός των διαμερισμάτων ανά εργαζόμενη, χωρίς αυτό να συνεπάγεται και αύξηση μισθού. Το προσωπικό συνεχώς μειώνεται με αποτέλεσμα να αυξάνεται η εργασία.

Ερ: Απασχολούνται και αλλοδαπές;

Απ: Φυσικά, υπάρχουν αλλοδαπές οι οποίες ανήκουν σε δύο κατηγορίες. Αυτές που έχουν τα απαραίτητα χαρτιά αφού μένουν μόνιμα στην Ελλάδα και οι άλλες που έρχονται με το μοντέλο της μαύρης εργασίας και χωρίς χαρτιά.

Υπογράφουν ιδιωτικές συμβάσεις με γραφεία του εξωτερικού, απευθείας με τον εργοδότη, με τη συμφωνία να ζουν και να σιτίζονται στην επιχείρηση. Αυτό βέβαια δεν ισχύει ποτέ, αφού τα 700 ευρώ που τους υποσχέθηκαν ότι θα πάρουν ως αμοιβή, αυτόματα γίνονται γύρω στα 300 ευρώ.

Ερ: Πως γίνεται αυτό;

Απ: Απλά τους προβάλουν το επιχείρημα ότι τα χρήματα αυτά παρακρατούνται για την διαμονή και διατροφή τους στο συγκρότημα.

Ερ: Σε ποιους χώρους διαμένουν αυτές οι μετανάστριες;

Απ: Τους διαθέτουν ορισμένα πολύ μικρά δωμάτια που μένουν ανά δύο, με κοινό μπάνιο.

Ερ: Εσείς σε τι εργασιακό καθεστώς είσαστε;

Απ: Η εργασία είναι εξαντλητική, δουλεύουμε 8ωρα με μισή ώρα διάλειμμα για φαγητό που πολλές φορές δεν ισχύει, αφού έχουμε χρεωθεί ένα συγκεκριμένο αριθμό δωματίων και πρέπει να το φέρουμε εις πέρας, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουμε να φάμε..

Το επάγγελμα αυτό είναι εποχιακό, που σημαίνει ότι είμαστε με σύμβαση ορισμένου χρόνου. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι του ταμείου ΤΑΞΥ (Ταμείο Ασφάλειας Ξενοδοχοϋπαλλήλων), το οποίο ξαφνικά πέρσι μας το καταργήσανε και μας έβαλαν στο ΙΚΑ. Με διαμαρτυρίες των σωματείων, αναγκάστηκαν να μας ξαναβάλουν στο ΤΑΞΥ και να φύγουμε από την μαύρη τρύπα του ΙΚΑ. Τώρα μας έχουν δώσει παράταση μέχρι τέλος Δεκεμβρίου 2009 και μετά πάλι ΙΚΑ.

Ερ: Γιατί έγινε αυτό;

Απ: Το ταμείο μας είναι συμβεβλημένο με γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων, έτσι έχουμε την δυνατότητα να πηγαίνουμε στους γιατρούς μας χωρίς να χάνουμε χρόνο, μεροκάματα κλπ. Μετά, όμως, από το σκάνδαλο με τα δομημένα ομόλογα των ταμείων, τα χρήματά μας έκαναν φτερά. Με αυτή την λογική μας πέταξαν στο ΙΚΑ. Λέω μας πέταξαν, γιατί, για να μας δει γιατρός πρέπει να χάσουμε όλη την ημέρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορούμε να πάμε στις ώρες που δέχονται τα ιατρεία του ΙΚΑ λόγω της εργασίας κι έτσι παραμελούμε την υγεία μας.

Θέλω να προσθέσω ότι όλες μας υποφέρουμε από μυοσκελετικά προβλήματα, καταθλίψεις και έχουμε πολλά εργατικά ατυχήματα γιατί δεν υπάρχει καμία προστασία στην εργασία.

Ερ: Τι ισχύει μισθολογικά στο επάγγελμά σας;

Απ: Οι όποιες αυξήσεις δεν φαίνονται καθόλου γιατί η ζωή είναι τόσο ακριβή και οι κρατήσεις του ταμείου είναι μεγαλύτερες. Αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε τους θερινούς μήνες κάποια από τα ρεπό μας, με αμοιβή μεροκάματου, ενώ παλιότερα το ρεπό αμειβόταν με 150% επιπλέον του μεροκάματου

«Οι υπηρεσίες υγιεινής και ασφάλειας του προσωπικού δεν έχουν ενεργοποιηθεί στα νοσοκομεία»

Η Σοφία είναι νοσηλεύτρια σε δημόσιο περιφερειακό νοσοκομείο. Μας εκθέτει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες είναι υποχρεωμένη να εργάζεται όπως εξάλλου και πάρα πολλές νοσηλεύτριες και νοσηλευτές στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας.

Σοφία: Το επάγγελμα της νοσηλεύτριας είναι επίπονο. Χρειάζεται να είσαι σε μία συνεχή ετοιμότητα και εγρήγορση γιατί έρχεσαι σε καθημερινή επαφή με τον θάνατο, τις ασθένειες, τον ανθρώπινο πόνο, πράγματα που ισχύουν και για σένα.nurse

Ερ: Ποια θεωρείς σημαντικά προβλήματα του επαγγέλματός σου;

Απ: Σοβαρό πρόβλημα είναι το κυκλικό ωράριο, που σημαίνει βάρδιες πρωί-απόγευμα, νύχτα χωρίς προγραμματισμό. Αυτό, σε συνδυασμό με το ότι δεν υπάρχουν αργίες για εμάς, συνεπάγεται οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα. Επίσης, δεν έχουμε που να αφήσουμε τα παιδιά μας όταν είναι σε προσχολική ηλικία. Κανονικά θα  έπρεπε να υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί μέσα στα νοσοκομεία. Δηλαδή, ειδικά διαμορφωμένοι χώροι που να μας διευκολύνουν και να μπορούμε να έχουμε τα παιδιά μας κοντά.

Επίσης, το γεγονός ότι οφείλεις να αντιμετωπίζεις τον/την ασθενή με τη διάθεση στην οποία βρίσκεται, σε οδηγεί σε άμυνα και αρνητισμό και  συνεπάγεται συνειδησιακό έλεγχο, ιδιαίτερα μάλιστα όταν έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε δύο περιστατικά.

Ο κανονισμός, λέει, ένας νοσηλευτής και μία νοσηλεύτρια για τέσσερεις ασθενείς κι έχουμε να φροντίσουμε ένας/μία  νοσηλεύτρια  δεκαπέντε ασθενείς.

Ερχόμαστε σε επαφή με μολυσματικές ασθένειες χωρίς να λαμβάνεται ιδιαίτερη προστασία, ούτε έχουμε το δικαίωμα να αρνηθούμε την νοσηλεία ενός μολυσμένου ασθενή, αφού δεν υπάρχει πλέγμα για δική μας προστασία. Ένα ζευγάρι γάντια δεν μας σώζει. Οι υπηρεσίες υγιεινής και ασφάλειας του προσωπικού δεν έχουν ενεργοποιηθεί στα νοσοκομεία.

Ερ: Πως κρίνεις την λειτουργία του νοσοκομείου σε επίπεδο ελλείψεων;

Απ: Κατ΄αρχάς, δεν υπάρχουν υποδομές. Έχουμε τρομερή έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού με αποτέλεσμα να δουλεύουμε σε απάνθρωπες συνθήκες, υπάρχουν υλικοτεχνικές ελλείψεις που δυσκολεύουν το έργο μας  και οπωσδήποτε έλλειψη οικονομικών κινήτρων. Το φιλότιμο των νοσηλευτριών/τών σώζει την κατάσταση.

Είναι άμεση ανάγκη, η πρόσληψη προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία, κάτι που το υπόσχονται χρόνια οι εκάστοτε κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων χωρίς ποτέ να το πραγματοποιούν.

Κάτι που θέλω να τονίσω εδώ, είναι ότι η φύση του επαγγέλματος απαιτεί συνεχή εκπαίδευση. Αυτό για τις περισσότερες νοσηλεύτριες δεν ισχύει, αφού, πέρα από την δουλειά τους, έχουν να φροντίσουν την οικογένεια και τα παιδιά.

Ερ: Μισθολογικά τι ισχύει;

Απ: Το επάγγελμά μας στο δημόσιο δεν ανήκει στα βαρέα και ανθυγιεινά, εν αντιθέσει με τον ιδιωτικό τομέα. Αποτέλεσμα, ο μισθός να μην διαφέρει από το μέσο μισθό ενός δημοσίου υπαλλήλου. Στον ιδιωτικό τομέα, επίσης, οι νοσηλευτές φεύγουν από το επάγγελμα με 25 χρόνια υπηρεσίας. Φανταστείτε, λοιπόν, στα δημόσια νοσοκομεία μία νοσηλεύτρια 60-65 χρονών να κάνει βάρδιες. Επομένως, το ζήτημα της συνταξιοδότησης πρέπει να είναι στα 55 χρόνια για τις νοσηλεύτριες κι όχι στα 65 που ισχύει σήμερα.

Ερ: Τι επιπτώσεις έχει η δουλειά στην υγεία σας;

Απ: Είναι τεκμηριωμένο βιβλιογραφικά, ότι οι περισσότερες νοσηλεύτριες πάσχουμε από το «σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης». Η κατάθλιψη και τα μυοσκελετικά προβλήματα είναι από τα πλέον συνηθισμένα συμπτώματα.

Advertisements

0 Responses to “Γυναίκες εργαζόμενες – «έτοιμες» για όλα”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Η Συντακτική Ομάδα

syntaktiki-medium

Υπογράφουμε για την Κωσταντίνα Κούνεβα

Αρχείο

profile_bird

We Twit!

  • Σήμερα Πέμπτη 02/07 στο Εντός Φύλου με την Αυγή: Γυναίκα και επιστήμη http://bit.ly/23iyQv Καλημέρα 8 years ago
  • Η έκδοση του τεύχους είχε αναβληθεί 2 φορές λόγω πληθώρας ύλης της εφημερίδας. Ελπίζουμε να μην επαναληφθεί! 8 years ago

Αρέσει σε %d bloggers: