Archive for the 'Γυναίκα και επιστήμη' Category

ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

digsci

Υπατία, Μάργκαρετ Κάβεντις, Μαρία Σίμπιλα Μέριαν, Μαρία Έιμχαρτ, Ελισαβέτα Χεβέλιους, Μαρία Κούνιτζ, Λουίζ Μπουρζουά, Έμιλι ντι Σατελέ, Λάουρα Μπάσι, Καρολίνα Χέρσελ, Μαρί Πάουλτσε Λαβουαζιέ, Ζαν Μπαρέτ, Σοφί Ζερμέν, Μαίρη Λάιελ, Μαίρη Σόμερβιλ, Άντα Λάβλεις, Κλεμάνς Ρουαγιέ, Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ, Ίντιθ Κάβελ, Ελίζαμπελ Μπλάκγουελ, Ελίζαμπεθ Γκάρετ Άντερσον, Χέρθα Άιρτον, Σοφία Κοβαλέφσκαγια, Μαρί Κιουρί, Ντόροθι Χότζκιν, Ρόζαλιντ Φράνκλιν, Μπάρμπαρα Μακ Κλίντοκ…Τα αποσιωπητικά αναφέρονται στον τεράστιο κατάλογο γυναικών που έβαλαν το λιθαράκι τους για τη δημιουργία γνώσης, για την εξέλιξη της επιστήμης και είτε η ιστορία τις διέγραψε είτε τις προσπερνά ως εξαιρέσεις. Άλλες διάσημες κι άλλες λιγότερο γνωστές, η ιστορία τους μας δείχνει την ιστορία των γυναικών στην επιστήμη, σε ένα σφιχτά ανδροκρατούμενο χώρο. Ποια είναι η σημερινή συμμετοχή των γυναικών στις επιστήμες και τι μάχες πρέπει να δοθούν ακόμα;

Επιμέλεια:  Όλγα Στέφου, Χρυσάνθη Χειμώνα

Advertisements

Τιτάνιο έργο η είσοδος των γυναικών στις επιστήμες

Ο ρόλος των γυναικών στην κοινωνία είχε μια διαχρονική αξία: αναπαραγωγή, φροντίδα συζύγου και ηλικιωμένων, ανατροφή παιδιών, φροντίδα σπιτιού. Για πολλούς αιώνες οι γυναίκες θεωρούνταν κατώτερα όντα, με ικανότητες περιορισμένες μόνο στο να αποδίδουν στις προαναφερθείσες εργασίες και φυσικά ούτε λόγος στο να ανακατευτούν με την απόκτηση ή την παραγωγή γνώσης.

women in NASA

γυναίκες στη NASA

Πολλές υπήρξαν σύζυγοι, αδελφές αναγνωρισμένων επιστημόνων, που είτε συνέβαλαν ουσιαστικά, είτε παρήγαγαν μεγάλο μέρος της έρευνας καταγράφοντας μετρήσεις, σχεδιάζοντας μέρος των παρατηρήσεων, κατηγοριοποιώντας τις συλλογές δειγμάτων. Σχεδόν καμίας όμως το όνομα δεν αναφερόταν στις δημοσιεύσεις και τα βιβλία που παρουσίαζαν τα αποτελέσματα των ερευνών. Οι πιο αποφασισμένες δοκίμασαν τη μεταμφίεση σε άντρα και κάποιες μάλιστα το κατάφεραν πολύ πετυχημένα μιας και δεν αποκαλύφθηκε το φύλο τους παρά μετά το θάνατό τους. Τέτοιες πρακτικές επέτρεψαν τη συμμετοχή τους στις επιστημονικές πρακτικές και εξελίξεις, με το ρίσκο της  πάντα της αποκάλυψής τους με ό,τι συνέπειες κι αν είχε αυτό. Σίγουρα, όμως, θυσίασαν μέρος της προσωπικής τους ζωής, αφού μεταμφίεση σημαίνει και απομόνωση.

scientistwbeakerΆλλες πάλι προσπάθησαν με πολλά μέσα κι επιμονή να γίνουν δεκτές ώστε να ασχοληθούν με επιστημονικά ενδιαφέροντα. Τα Πανεπιστήμια δεν έκαναν δεκτά στους κόλπους τους γυναίκες ούτε για να παρακολουθήσουν και να μορφωθούν, αλλά ούτε αργότερα- όταν έγιναν δεκτές οι πρώτες φοιτήτριες- για να διδάξουν. Οι πρώτες φοιτήτριες χλευάζονταν από τους άρρενες συμφοιτητές τους. Ορισμένες φορές, οι αντιδράσεις περιλάμβαναν το λιθοβολισμό ή άλλες βίαιες εκδηλώσεις. Βρετανικά Πανεπιστήμια όπως το Κέμπριτζ δεν παρέδωσαν πτυχία σε φοιτήτριές τους παρά από το μέσο του 20ού αιώνα. Όταν δημιουργήθηκαν επιστημονικά δίκτυα όπως η Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου, η Ακαδημία Επιστημών του Παρισιού κι άλλες αντίστοιχες, οι πόρτες ήταν ερμητικά κλειστές για γυναίκες και άτομα κατώτερης κοινωνικής τάξης. Μάλιστα, για την παρουσίαση ερευνητικών αποτελεσμάτων που μπορεί να είχε κάνει αποκλειστικά μια γυναίκα επιστήμονας χρειαζόταν ένας άντρας από το οικογενειακό ή φιλικό της περιβάλλον. Η ίδια απαγορευόταν να εισέλθει σε αυτόν τον κύκλο.

Καθίσταται λοιπόν κατανοητό ότι οι πρώτες ριζοσπαστικές κινήσεις για την ανάμιξη των γυναικών στα επιστημονικά δρώμενα ήθελαν μεγάλο θάρρος κι επιμονή. Οι περισσότερες ήταν αυτοδίδακτες ή παρακολουθούσαν τα κατ’ οίκον μαθήματα των αδερφών τους και διάβαζαν τα πανεπιστημιακά βιβλία τους. Συμμετέχοντας και βοηθώντας συζύγους και αδελφούς ανέπτυξαν τις γνώσεις τους στο ανάλογο αντικείμενο και μπόρεσαν να εκφράσουν ορισμένες γραπτά τη δική τους άποψη και ανάλυση. Άλλες πάλι, κατάφεραν μέσω ενός πιο προοδευτικού γονέα (συνήθως πατέρα) να εισέλθουν στους κύκλους αυτούς και να αποδείξουν το ιδιαίτερο ταλέντο τους. Όμως, όπως φαίνεται, η αυτοθυσία για χάρη ενός επιστημονικού αντικειμένου προερχόταν από το πάθος των γυναικών αυτών, την επιμονή τους να ικανοποιήσουν τη δίψα τους για γνώση και το κουράγιο τους για τα εμπόδια που θα αντιμετώπιζαν.

Φιγούρες της επιστήμης και ιστορικές αδικίες

Οφείλουμε μια αναφορά σε ορισμένες από τις γυναίκες-επιστήμονες επιλεκτικά, λόγω της πρωτοπορίας τους και τιμής ένεκεν για το παράδειγμα και την προσφορά τους.

ypatia2

Η Υπάτια

Η πρώτη αναφορά δε θα μπορούσε παρά να πάει αρκετούς αιώνες πριν, όταν η έννοια επιστήμη δεν υπήρχε όπως τη νοούμε σήμερα. Η Υπατία έζησε τον 4ο αι. Ήταν νεοπλατωνική φιλόσοφος και μαθηματικός. Ήταν η πρώτη γυναίκα δασκάλα φιλοσοφίας στην Αλεξάνδρεια που έγινε επικεφαλής της εκεί σχολής των Πλατωνιστών. Αποτέλεσε πόλο έλξης για τους διανοούμενους της εποχής και ενώ έγραψε πολλά έργα, δε σώζονται παρά μόνο αναφορές για αυτά. Επειδή η δράση της θεωρήθηκε επικίνδυνη για την εξάπλωση του χριστιανισμού, καλλιεργήθηκε κλίμα εναντίον της που οδήγησε στη βίαιη δολοφονία της από τον όχλο ή από ομάδες φανατικών μοναχών. Παρότι η ίδια είχε πολλούς φίλους χριστιανούς, προτίμησε να μείνει πιστή στις αρχαιοελληνικές παραδόσεις. Το μανιασμένο πλήθος την ξεγύμνωσε και τη πετροβόλησε μέχρι θανάτου. Το πτώμα της διαμελίστηκε και κάηκε στην πυρά. Ηθικός αυτουργός θεωρήθηκε ο επίσκοπος της Αλεξάνδρειας Κύριλλος.

Το 17ο με 18ο αιώνα οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να επισκέπτονται εργαστήρια. Μπορούσαν, σε πιο εύπορες οικογένειες, να παρακολουθούν μαθήματα στο σπίτι μαζί με τους αδερφούς τους. Η Μαρία Σιμπίλα Μέριαν μεγάλωσε στη Γερμανία από Ελβετούς γονείς. Από μικρή έμαθε να ζωγραφίζει, να σχεδιάζει, να αναμιγνύει χρώματα κτλ. Αυτό το καλλιτεχνικό της ταλέντο το αξιοποίησε  αρχίζοντας μια δική της επιχείρηση με υφάσματα, αντί να ακολουθήσει, όπως συνηθιζόταν, το επάγγελμα του συζύγου της. Η συμβολή της στην επιστήμη και μάλιστα στην εντομολογία σχετίζεται με την παρατηρητικότητά της και την ικανότητα να απεικονίζει. Παρακολουθώντας ένα θέμα μη δημοφιλές για την εποχή της, τα έντομα, εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο σχετικά με τη μεταμόρφωση των καμπιών σε πεταλούδες και έλαβε θετικές κριτικές, μιας και οικονομικά προσέφερε χρήσιμες πληροφορίες για την καλλιέργεια εντόμων όπως οι μεταξοσκώληκες. Παρ’ όλ’ αυτά, δεν ήταν πρωτοποριακή μόνο ως προς αυτήν της την ενασχόληση. Στα σαράντα της εγκατέλειψε τον άντρα της και έφυγε μαζί με τη μητέρα και τις κόρες της για το Σουρινάμ, ολλανδική αποικία στη  Νότιο Αμερική. Εκεί παρατήρησε, απεικόνισε και εξέδωσε βιβλίο σχετικά με τα ζώα και τα φυτά της περιοχής. Ταυτόχρονα, άσκησε κριτική για τη σκλαβιά των ιθαγενών πληθυσμών και την απάνθρωπη συμπεριφορά των ευρωπαίων. Το έργο της ξεχάστηκε μέχρι τον 20ο αι, οπότε την τίμησαν στη Γερμανία .

Laura Bassi

Laura Bassi

Δε μπορεί να μη γίνει αναφορά στην πρώτη γυναίκα που έγινε καθηγήτρια Πανεπιστημίου στην Ευρώπη. Πρόκειται για τη Λάουρα Μπάσι, μια Ιταλίδα γόνος εύπορης οικογένειας. Σε ηλικία 21 ετών δίδασκε ανατομία στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Επιστημών το 1732 και την επόμενη χρονιά της δόθηκε η έδρα της Φιλοσοφίας. Παρ’ όλο που η Ιταλία ήταν σχετικά πιο προοδευτική χώρα, δεν ήταν όλα ρόδινα για την Μπάσι. Μητέρα 8 παιδιών, δίδασκε λιγότερες ώρες και πληρωνόταν λιγότερο από τους συναδέλφους της. Η ίδια προσπάθησε επανειλημμένως να αλλάξει αυτή η διάκριση. Έδινε διαλέξεις σχετικά με τη Νευτώνεια φυσική και ήταν από τις πρωτεργάτριες εισαγωγής των σχετικών επιστημονικών εξελίξεων στην Ιταλία. Όταν το 1772 πέθανε ο καθηγητής φυσικής, η Μπάσι έδωσε δικαστική μάχη για να τη λάβει εκείνη. Πράγματι την κέρδισε, αλλά το κατεστημένο αποφάσισε μετά από αυτό να μην επιτρέψει σε άλλη γυναίκα να εισέλθει στο πανεπιστήμιο.

Elizabeth Blackwell

Elizabeth Blackwell

Η Ελίζαμπεθ Μπλάκγουελ είναι η πρώτη γυναίκα γιατρός της Αμερικής. Ενώ 17 ιατρικές σχολές την απέρριψαν, κατάφερε να εισαχθεί και να σπουδάσει στο κολέγιο Τζινίβα της Νέας Υόρκης κατά λάθος. Οι αρχές του Πανεπιστημίου άφησαν την εκλογή της στους φοιτητές, οι οποίοι θεωρώντας ότι επρόκειτο για φάρσα ψήφισαν πλειοψηφικά «ναι». Όταν είδαν τη συμφοιτήτριά τους την κοίταζαν σα να ήταν αλλόκοτη, ενώ ορισμένοι καθηγητές της ζήτησαν να μην παρακολουθεί τα μαθήματα που σχετίζονταν με την αναπαραγωγή. Η Μπλάκγουελ επέμεινε, όμως, και τελικά πήρε το πτυχίο της ως αριστούχος και πρώτη της τάξης της. Απορριπτόμενη από τα νοσοκομεία για την πρακτική της κατευθύνθηκε στο Παρίσι, όπου όπως ανακάλυψε πως οι γυναίκες θεωρούνταν ικανές μόνο ως μαίες. Εν τέλει ίδρυσε δικό της νοσοκομείο για φτωχούς και μαζί με τη Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ (γνωστή πρωτοπόρος για τη νοσηλευτική) ίδρυσαν την Ιατρική Σχολή Γυναικών. Η Μπλάκγουελ υπήρξε έμπνευση για μια άλλη πρωτοπόρο της ιατρικής, την Ελίζαμπεθ Γκάρετ Άντερσον. Βρίσκοντας κι αυτή τις πόρτες κλειστές, άνοιξε δικό της ιατρείο στο Λονδίνο με τη βοήθεια του πατέρα της, έχοντας φοιτήσει ως νοσοκόμα και παρακολουθώντας ταυτόχρονα τα μαθήματα ιατρικής. Ίδρυσε κλινικές και νοσοκομεία για τη νοσηλεία των γυναικών. Για πολλά χρόνια ήταν η μοναδική γυναίκα που ήταν μέλος του Βρετανικού Ιατρικού Συλλόγου. Η πολιτική της δράση για τα δικαιώματα των γυναικών την έκαναν την πρώτη γυναίκα δήμαρχο της Αγγλίας.

Το τελευταίο κομμάτι του αφιερώματος αναφέρεται σε δύο γυναίκες που συνέβαλαν στην επιστημονική εξέλιξη του τελευταίου αιώνα, αλλά δεν είχαν εν ζωή την ίδια αναγνώριση. Πρόκειται για τις Μαρί Κιουρί και Ρόζαλιντ Φράνκλιν: η πρώτη είναι ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε να κερδίσει το βραβείο Νόμπελ δύο φορές, ενώ η δεύτερη πέθανε πριν αναγνωριστεί η προσφορά της.

Marie_curie_pic2

Για τη Μαρί Κιουρί δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις: πρόκειται για μια επιστήμονα που πέθανε πειραματιζόμενη με τη ραδιενέργεια. Είχε τη στήριξη και το σεβασμό του συζύγου της για την επιστημονική της καριέρα, κάτι που δεν ίσχυε για πολλές άλλες γυναίκες της έρευνας. Το 1903 μοιράστηκε το Νόμπελ Χημείας με τον Πιερ Κιουρί και τον Ανρί Μπεκερέλ, ενώ το 1911 το απέσπασε μόνη της για την ανακάλυψη δύο νέων στοιχείων, του ράδιου και του πολώνιου.

franklin2

Στον αντίποδα αυτής της αναγνωρισμένης καριέρας βρίσκεται η Ρόζαλιντ Φράνκλιν. Πρόκειται για βιοφυσικό η οποία αφότου σπούδασε στο Κέμπριτζ, εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι κι ύστερα επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Κινγκς του Λονδίνου. Εκεί οι διακρίσεις κατά των γυναικών ήταν αρκετά αισθητές. Παρ’ όλ’ αυτά, η έρευνά της φαίνεται να απέδιδε καρπούς: με χρήση ακτίνων Χ φαίνεται πως ήταν αυτή που βρήκε τη β-δομή του DNA. Εκείνη την εποχή οι Τζέιμς Γουότσον και Φράνσις Κρικ αποφάσισαν να ασχοληθούν ερευνητικά με το DNA συλλέγοντας πληροφορίες από διάφορες ερευνητικές ομάδες. Έτσι παρακολούθησαν μια διάλεξη της Φράνκλιν, αλλά κάποια στοιχεία δεν τα αντέγραψαν καλά. Όταν κάλεσαν επιστήμονες του Λονδίνου να δουν το πρώτο μοντέλο του DNA που είχαν φτιάξει, η Φράνκλιν τους υπέδειξε το στοιχείο που έλειπε. Η φιλοδοξία τους όμως δεν τους σταμάτησε και με συλλογή μερικών ακόμα στοιχείων πήραν την πρωτιά στην επίδειξη της διπλής έλικας του DNA, κάτι που τους έδωσε το βραβείο Νόμπελ μαζί με τον Μωρίς Ουίλκινς, συνεργάτη στο εργαστήριο της Φράνκλιν. Θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες αδικίες στο χώρο της επιστήμης.

franklin

Οι σπουδές «αφορούν» τα φύλα;

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, κατά περίεργη σύμπτωση, όταν η γυναικεία χειραφέτηση και το κοινωνιολογικό υπόβαθρο του σεξισμού γίνονται αντικείμενα μελέτης σε πανεπιστημιακό επίπεδο, τότε η διδασκαλία λαμβάνει μία πολύ περίεργη υπόσταση: Γίνεται από μία γυναίκα προς μία άλλη, λες και πρόκειται πλέον για μία αυστηρά οικογενειακή υπόθεση στην οποία δεν επεμβαίνουν άντρες, γιατί δεν τους αφορά.

feminism04Συγκεκριμένα, βλέπουμε σε ένα τμήμα σαν το Πολιτικό της  Νομικής μαθήματα φεμινιστικής θεωρίας να είναι ειδικής επιλογής και να διδάσκονται από μία εξειδικευμένη στο αντικείμενο καθηγήτρια πολιτικής επιστήμης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όντας μάθημα ειδικής επιλογής τείνουν να το επιλέγουν στην συντριπτική πλειοψηφία τους γυναίκες και πως όντας μάθημα φεμινιστικής θεωρίας είναι μάλλον νομοτελειακό να το διδάσκει μία γυναίκα. Το «γυναικείο ζήτημα» τίθεται σαν δευτερεύουσα αντίθεση και σε ακαδημαϊκό επίπεδο, ενώ φαίνεται να αντιμετωπίζεται ως εσωτερική υπόθεση του γυναικείου φύλου από την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Μία μικρογραφία της κοινωνικής πραγματικότητας, λοιπόν. Οι κοινωνικές διεκδικήσεις του γυναικείου κινήματος είναι από γυναίκες προς γυναίκες, που παρουσιάζονται συνήθως σαν γραφικές φιγούρες μιας άλλης εποχής. Ο φεμινισμός είναι μια δευτερεύουσα αντίθεση στα κοινωνικά μέτωπα, που θα λυθεί όταν λύσουμε άλλα, πιο σημαντικά προβλήματα. Και αυτή η εικόνα, δυστυχώς, είναι η πιο αισιόδοξη.

Βλέποντας τη συμμετοχή γυναικών στην ακαδημαϊκή κοινότητα, το τελευταίο πράγμα που θα έπρεπε να μας απογοητεύει είναι το φύλο των καθηγητών που ασχολούνται με τη διδασκαλία μαθημάτων φεμινιστικής ανάλυσης. Ενδεικτικά: Στο Πολιτικό της Νομικής σε σύνολο σαράντα πέντε διδασκόντων, μόνο δέκα είναι γυναίκες. Στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του ΑΠΘ σε σύνολο είκοσι τριών διδασκόντων υπάρχουν μοναχά τρεις γυναίκες και στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς του ΕΜΠ από τους ενενήντα ένα διδάσκοντες οι γυναίκες είναι μόνο εννιά.

Ως τι ορίζουμε σήμερα την ενασχόληση των γυναικών με την επιστήμη; Μάλλον είναι η κατάκτησή μας πάνω στο δικαίωμα εισόδου στην τριτοβάθμια…. Εξακολουθεί να παραμένει έντονο το στερεότυπο των ανδρικών και γυναικείων επαγγελμάτων. Ενώ, παρόλα αυτά, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δούμε μία γυναίκα πολιτικό μηχανικό και έναν άντρα νοσοκόμο, εξακολουθεί να υπάρχει πολύ μικρότερη πιθανότητα να δούμε μία γυναίκα ακαδημαϊκό ή, ακόμα, παρατηρούμε μικρότερη συμμετοχή γυναικών σε μεταπτυχιακά προγράμματα σε σχέση με τους άντρες συναδέλφους τους.

Εν τέλει, αυτός είναι ο πραγματικός αντικατοπτρισμός της κοινωνίας. Η γυναίκα που δεν έχει τη δυνατότητα να δράσει επιστημονικά λόγω της κλασικής αντίληψης που τη θέλει λιγότερο δυναμική, ή ακόμα και λιγότερο έξυπνη, αλλά και λόγω αυτού που ονομάζεται «αντικειμενικές δυσκολίες», που σημαίνει ότι κάποιος (δηλαδή κάποια) πρέπει να κρατήσει το σπίτι.

meitner

Βγήκαμε από το σπίτι μας και μπήκαμε στην αγορά εργασίας. Παίρνουμε και πτυχίο, αποκτάμε ανώτατη μόρφωση και παιδεία. Αλλά δε συμμετέχουμε στην έρευνα, δεν έχουμε ίδιες δυνατότητες να παράγουμε επιστημονικό έργο, δεν έχει σπάσει αυτή η σεξιστική λογική που πηγαίνει πίσω ολόκληρη την κοινωνία. Περισσότερες γυναίκες επιστήμονες σημαίνει διάλυση όλου αυτού του κοινωνικά ρατσιστικού μοντέλου που στέλνει άλλους ανθρώπους σπίτι τους και που δίνει σε άλλους τη δυνατότητα της διεύρυνσης των οριζόντων τους. Σημαίνει τεράστια συνεισφορά στην επιστημονική έρευνα, σημαίνει μία κατάκτηση ολόκληρου του κοινωνικού συνόλου που γίνεται πιο προοδευτικό και πιο ανοιχτόμυαλο, σημαίνει ότι σπάμε στην πράξη τις διακρίσεις και ότι μπορούμε να το κάνουμε σε όλα τα επίπεδα.

Σύνδεσμος Ελληνίδων Επιστημόνων

Για όσες γυναίκες είναι κάτοχοι πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και ενδιαφέρονται για τα γυναικεία ζητήματα εντός επιστημονικής κοινότητας, μπορούν να συμμετέχουν στο Σύνδεσμο Ελληνίδων Επιστημόνων. Μέλη του μπορούν να γίνουν Ελληνίδες απόφοιτοι Πανεπιστημίων του εσωτερικού ή ισοτίμων του εξωτερικού, υποβάλλοντας μια απλή αίτηση και φωτοτυπία του πτυχίου τους. Το κόστος είναι 20 ευρώ (5 ευρώ η εγγραφή και 15 ευρώ η συνδρομή 1 έτους και μπορούν να σταλούν με ταχυδρομική επιταγή).

Ο ΣΕΕ, από την ίδρυσή του το 1924 μέχρι σήμερα, παρέχει στήριξη στις γυναίκες επιστήμονες σχετικά με την επαγγελματική τους προώθηση και ανέλιξη. Στα χρόνια που πέρασαν επέδειξε μια δυναμική παρουσία στην προσπάθεια για την συνειδητοποίηση των γυναικείων προβλημάτων που σχετίζονται με το ρόλο και τη θέση της γυναίκας στην οικογένεια, στην οικονομία, στον επαγγελματικό χώρο, και στη προσπάθεια προβολής και συμμετοχής όλο και περισσότερων γυναικών στην κοινωνική και δημόσια ζωή του τόπου.

(Για περισσότερες πληροφορίες  δείτε www.see1924.gr)


Η Συντακτική Ομάδα

syntaktiki-medium

Υπογράφουμε για την Κωσταντίνα Κούνεβα

Αρχείο

profile_bird

We Twit!

  • Σήμερα Πέμπτη 02/07 στο Εντός Φύλου με την Αυγή: Γυναίκα και επιστήμη http://bit.ly/23iyQv Καλημέρα 8 years ago
  • Η έκδοση του τεύχους είχε αναβληθεί 2 φορές λόγω πληθώρας ύλης της εφημερίδας. Ελπίζουμε να μην επαναληφθεί! 8 years ago