Archive for the 'Ενδοοικογενειακή βία' Category

«Γυναίκες – σάκοι του μποξ, ένα διαρκές έγκλημα χωρίς τιμωρία»

«Εμένα κυρά μου δεν με ξέρεις! Ή θα μάθεις να υπακούς ή πάς πίσω πακέτο στον πατέρα σου»

«Χτύπα την γυναίκα σου… μπορεί να μην ξέρεις το γιατί…αυτή σίγουρα ξέρει!»

violence-against-women-amnesty-international-ad

Η Πόπη δεν βρήκε ακόμη δικαίωση για την δολοφονία  από τον σύζυγό της κάπου στη Βόρεια Ελλάδα. Ο δράστης μένει ατιμώρητος μέχρι σήμερα…

Η  Βαλπόνα Ράφα τεμαχίστηκε από τον σύζυγό της παλεύει να κλείσει τις σωματικές πληγές της στο ΚΑΤ, τις ψυχικές πως θα τις γιατρέψει;

Η Μαρία δολοφονήθηκε με μπαλτά, από τον άνδρα της στον Κάλαμο στις 8-5-2009, κι ύστερα αυτοκτόνησε κι αυτός

Απειλή, ταπείνωση, ξυλοδαρμός, βιασμός, δολοφονία. Ανθρώπινες τραγωδίες εγκλωβισμένες στους τοίχους της «οικογενειακής θαλπωρής».

Το φαινόμενο «ευδοκιμεί» σε όλες τις κοινωνίες, στον ένα ή στον άλλο βαθμό και διαπερνά τις  γραμμές του εισοδήματος,  του μορφωτικού επιπέδου, της τάξης, του πολιτισμού. Η ενδοοικογενειακή βία, αποτελεί παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των γυναικών. Έχει φύλο. Είναι η βία που ασκείται από τον άνδρα-αφέντη-σωφρονιστή, εναντίον της γυναίκας, αλλά και συνακόλουθα των παιδιών.

Το ζήτημα της Βίας κατά των Γυναικών αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο Ναϊρόμπι, τον Ιούλιο του 1985, στη Παγκόσμια Διάσκεψη του ΟΗΕ για τις Γυναίκες.

Σύμφωνα με την ΙV Διάσκεψη του ΟΗΕ για τις Γυναίκες (Πεκίνο 1995) η βία κατά των γυναικών είναι: «Μία εκδήλωση των ιστορικά ανισότιμων σχέσεων εξουσίας ανάμεσα στα  φύλα. Η βία των ανδρών έχει τις ρίζες της στην πατριαρχία τους, αποτελεί μηχανισμό ελέγχου και εξουσίας επί των γυναικών».

Προτεινόμενα μέτρα πρόληψης και προστασίας για τις κακοποιημένες γυναίκες

handswomen

  1. Ίδρυση και λειτουργία Ειδικού Ταμείου για τα θύματα χρηματοδοτούμενου με ποσοστό του ΑΕΠ
  2. Ουσιαστική επιμόρφωση των κοινωνικά εμπλεκόμενων φορέων  (αστυνομικών, υγειονομικών, κοινωνικών λειτουργών, δικαστικών κλπ)
  3. Να ισχύσει και στην Ελλάδα ο θεσμός του Οικογενειακού Δικαστηρίου και να προβλέπεται η ταχεία εκδίκαση αυτών των υποθέσεων
  4. Ειδικά Προγράμματα θεραπευτικής αγωγής που θα ενθαρρύνουν τους άνδρες να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις πράξεις βίας που διαπράττουν
  5. Άμεση υλοποίηση από τους Ο.Τ.Α του Ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1997) για λειτουργία τουλάχιστον ενός ξενώνα κακοποιημένων γυναικών, ανά 10.000 κατοίκους, παράλληλα με τη λειτουργία Κέντρων Ανοιχτής Συμβουλευτικής υποστήριξης και τηλεφωνικών γραμμών SOS
  6. Διαρκής ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης
  7. Οικονομική και επαγγελματική στήριξη και κοινωνική επανένταξη των θυμάτων
  8. Θεσμοθέτηση δικαιώματος παρέμβασης ως πολιτικής αγωγής των ΜΚΟ στις δίκες για την βία κατά των γυναικών
  9. Θεσμοθέτηση της διδασκαλίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των φύλων και της ειρηνικής επίλυσης των συγκρούσεων στις σχέσεις των δύο φύλων
  10. Μέτρα παρέμβασης στα ΜΜΕ ώστε η πληροφόρηση για περιστατικά βίας κατά γυναικών να είναι αντικειμενική και να μην προσβάλλει τα θύματα.

women-violence_26Οι υποστηρικτικές δομές στην Ελλάδα είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Υπάρχει ένας ξενώνας στην Αθήνα, ένας στον Πειραιά και ένας στη Θεσσαλονίκη.

Στον αντίποδα, στις χώρες της Ε.Ε. υλοποιήθηκαν πολλές πολιτικές για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και ιδιαίτερα για τα θύματα της ενδο-οικογενειακής βίας, με προστατευτικά δίκτυα, κέντρα υποδοχής κακοποιημένων γυναικών και παιδιών. Οι δομές βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο και τα προγράμματα που αναπτύχθηκαν  στηρίζουν τις γυναίκες σε πολλαπλά επίπεδα, όπως π.χ. ψυχολογικά, ηθικά, παρέχουν ένα ελάχιστο εισόδημα μέχρι να συνέλθουν από αυτή την κατάσταση, παρέχουν εργασία και σπίτι μετά την αποκατάστασή τους. Αυτά τα μέτρα ισχύουν και για κακοποιημένες μετανάστριες.

Πρώτες εκτιμήσεις από την εφαρμογή του Νόμου για την ενδοοικογενειακή βία

Της Άννας Κοντοθανάση,

Δικηγόρου

stopviolence

Ο νόμος για την ενδοοικογενειακή βία (ν. 3500/2006) κλείνει στη χώρα μας τρία χρόνια εφαρμογής.

Προσπαθώντας να κάνω μία πρώτη αποτίμησή του, νιώθω την ανάγκη να προκαθορίσω ότι αυτή η αποτίμηση δεν θα αφορά στη δυναμική του νόμου, στη δυνατότητά του δηλαδή καθεαυτή να παράξει νέες στάσεις ζωής και αντίληψης στους πολίτες και τους δικαστές, ώστε να εφαρμοστεί ευρύτερα.

Και αυτό διότι αφενός κριτική των προβλέψεων του νόμου έχει γίνει ευρύτατα από πολλές γυναικείες οργανώσεις στο παρελθόν, αφετέρου διότι το χρονικό διάστημα που πέρασε από τη δημοσίευσή του δεν είναι ικανό για τέτοιου είδους εκτιμήσεις, ενώ παράλληλα θα πρέπει για τη δυναμική του να συνεκτιμηθούν και πολλοί άλλοι παράγοντες ιδεολογικής φύσης, που διατρέχουν τον κοινωνικό ιστό, πράγμα που θα υπερέβαινε τα όρια αυτής εδώ της δημοσίευσης.

Αυτό που θα επιχειρήσω επομένως εδώ, είναι μία παρουσίαση κάποιων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ένας δικηγόρος κατά την άσκηση των σχετικών με τους ορισμούς του αιτήσεων καθώς και μία επισήμανση των «αρχαϊκών» προτύπων – στερεοτύπων αξιών που επηρεάζουν κάποιες φορές την κρίση των δικαστών και σχεδόν πάντοτε τη συνδρομή της Αστυνομίας.

Ενσωμάτωση στην πρακτική των πολιτικών δικαστηρίων των προβλέψεων του άρθρου 15 του νόμου για την ενδοοικογενειακή βία

Το άρθρο 15 του νόμου προβλέπει ρητά τη δυνατότητα να επιβληθεί από το δικαστήριο με ασφαλιστικά μέτρα στο δράστη πράξεων ενδοοικογενειακής βίας η υποχρέωση να αποχωρήσει από το σπίτι όπου διαμένει με το θύμα ή τα θύματα αυτής και να μην προσεγγίζει το σπίτι ή το χώρο εργασίας και να μην επικοινωνεί με αυτό με οιοδήποτε τρόπο.

Η πρόβλεψη αυτή έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 753 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα εφαρμογής, καθώς ήδη αυτά τα μέτρα (ιδίως η αποχώρηση από το σπίτι, ή αλλίώς «μετοίκηση») ζητούντο ήδη από τους πολίτες και τους δικηγόρους τους επί μακρόν πριν την ψήφιση του νόμου. Είχε φτιαχτεί, δηλαδή, μία τέτοια πρακτική ομοιόμορφη και σταθερή που προδίκασε το κείμενο του νόμου και συνεπώς δεν διαμορφώθηκε από το νόμο, αλλά συνέβη το αντίθετο. διαβάστε τη συνέχεια

Τα θλιβερά στατιστικά σε Ευρώπη και Ελλάδα

dv2-painting

Στην Βρετανία, κάθε τρεις μέρες δολοφονείται μία γυναίκα

Στη Σουηδία, κάθε δέκα μέρες κακοποιείται μέχρι θανάτου από τον σύζυγο ή σύντροφό της

Στην Ελβετία, το 20% των γυναικών έχει κακοποιηθεί σωματικά

Στην Ισπανία, μία γυναίκα δολοφονείται κάθε τέσσερεις μέρες, περίπου 100 τον χρόνο

Στην Γαλλία, μία κάθε πέντε μέρες εξαιτίας της αντρικής κακοποίησης στο σπίτι.

Το 1/3 από αυτές μαχαιρώνεται, το 1/3 φονεύεται με πυροβόλο όπλο, το 20% στραγγαλίζεται και το 10% ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου.

Για την Ελλάδα δεν έχουμε επίσημες στατιστικές για τις δολοφονίες

Η ενδοοικογενειακή βία έχει καταστεί για τις Ευρωπαίες μεταξύ 15 και 44 χρόνων, η πρώτη αιτία αναπηρίας και θανάτου, αφήνοντας πίσω ακόμη και τα αυτοκινητικά δυστυχήματα ή τον καρκίνο.

Κι όμως,  κάθε γυναίκα στις χώρες της Ευρώπης, θα πέσει θύμα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της, του «υπερπροστατευτικού συντρόφου» της. Του συζύγου που έχει χρέος να «σωφρονίσει» τη γυναίκα του, να τον υπακούει τυφλά. Του εξουσιαστή πατέρα ή κάποιου «θείου», μέλους της οικογένειας.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γυναίκες που απευθύνονται σε συμβουλευτικά κέντρα

Έγγαμες

66,75%

Σε διάσταση

16,62%

Χήρες

1,30%

Επαγγελματική κατάσταση κακοποιημένων γυναικών

Άνεργες

56,69%

Σε κακή οικονομική κατάσταση

43,31%

Σε μέτρια οικονομική κατάσταση

41,72%

Μορφωτικό επίπεδο κακοποιημένων γυναικών

Τεχνολογικής ή Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης

30%

Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης

30%

Είδος βίας

Λεκτική ή ψυχολογική βία

56%

Σοβαρότερες μορφές βίας

3,6%

Εξαναγκασμός σε σεξουαλική επαφή

3,5%

Στο 82% των περιπτώσεων ο θύτης είναι ο σύζυγος του θύματος, στο 12% ο σύντροφος και σε μικρότερα ποσοστά άτομο του στενού οικογενειακού κύκλου της γυναίκας. Σημειωτέο ότι τα αποτελέσματα των ερευνών βασίζονται στα θύματα που έχουν απευθυνθεί στα κέντρα παροχής βοήθειας.

Το προφίλ του δράστη

vaw7Δεν είναι πάντα όπως το φανταζόμαστε!  Έχουμε την τάση να συνδέουμε αυτή την συμπεριφορά με άτομα που προέρχονται από χαμηλά κοινωνικά στρώματα ή να είναι ελάχιστα μορφωμένα. Είναι λάθος!

Σύμφωνα με την  Έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης (2004-2009), αναφέρεται ότι το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας μοιάζει τα πολλαπλασιάζεται όσο μεγαλύτερα είναι τα εισοδήματα και το μορφωτικό επίπεδο.

Στην Ολλανδία σχεδόν οι μισοί από όλους τους δράστες βίαιων πράξεων κατά των γυναικών είναι κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου.

Στη  Γαλλία, οι δράστες της ενδο-οικογενειακής βίας είναι στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων, αξιωματικοί της αστυνομίας ή του στρατού, μεγαλογιατροί, κλπ.

Στην Ελλάδα, οι δράστες έχουν όλα τα πιο πάνω χαρακτηριστικά και επιπλέον των ιερωμένων.

Πηγές: ΚΕΘΙ, ΓΓΙ, ευρωπαϊκό πρόγραμμα Daphne II στα πλαίσια του WWP

Οι μορφές της ενδοοικογενειακής βίας κατά των γυναικών

Η ψυχολογική βία, όπου περιλαμβάνεται η συνεχής και συστηματική υποτίμηση της αξιοπρέπειας που οδηγεί στην προσβολή της προσωπικότητας. Η λόγω και έργω εξύβριση, η απειλή και εκβίαση.

Η σωματική βία, αφορά τις σωματικές βλάβες και δολοφονίες

Η σεξουαλική βία, αφορά την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας και ελευθερίας μεταξύ των οποίων και το βιασμό μέσα στον γάμο.

Η οικονομική βία, πράξεις που οδηγούν σε στέρηση διατροφής και μέσων συντήρησης καθώς και ορισμένα εγκλήματα κατά της περιουσίας στο βαθμό που λαμβάνουν χώρα μέσα στα πλαίσια της συντροφικής σχέσης, παρακράτηση των χρημάτων τους από τον σύντροφο.

stopviolenceagainstwomenΣύμφωνα με την ελληνική και ξένη βιβλιογραφία οι μορφές της ενδοοικογενειακής βίας έχουν συνήθως προοδευτική εξέλιξη. Αρχίζει με βρισιές, με στέρηση της ελευθερίας λόγου και επικοινωνίας με άλλα πρόσωπα, απειλές, εκβιασμούς, εξελίσσεται σε σεξουαλική βία και ακολουθεί η σωματική μέχρι την δολοφονία.

και η μη αντιμετώπισή τους

Λόγοι κοινωνικοί αλλά και ιδεολογικής ή και συναισθηματικής φύσης, κάνουν τις γυναίκες να υποτιμούν την βαρύτητα της βίας όταν αυτή ασκηθεί για πρώτη φορά ή σε τακτά χρονικά διαστήματα, ιδίως όταν αυτή έχει την μορφή ψυχολογικής βίας.

Την ίδια αντιμετώπιση δείχνουν, στην περίπτωση που τα ανωτέρω λαμβάνουν χώρα στα πλαίσια γάμου, οι γονείς και τα πρόσωπα του συγγενικού και φιλικού τους περιβάλλοντος, στα οποία καταφεύγουν. Πάντοτε δίνεται η παραίνεση της υπομονής και της καρτερικότητας με την ελπίδα ότι τα πιο πάνω αποτελούν «κρίσεις» που περνά ο σύντροφος ή το ζευγάρι και ότι η ανεκτικότητα της γυναίκας θα τα θεραπεύσει.

Στις περιπτώσεις της σωματικής βίας οι λόγοι ανοχής είναι κυρίως η ύπαρξη παιδιών ή/και η οικονομική εξάρτηση της γυναίκας από τον άνδρα. O συνδυασμός παραδοσιακών αντιλήψεων  ότι ο πατέρας, ακόμη και ο κακός πατέρας, ως σύμβολο, είναι απαραίτητος για την ψυχική ανάπτυξη των παιδιών, αλλά και η  ανεπάρκεια μέσων αυτόνομης  επιβίωσης στέκονται αποφασιστικοί παράγοντες για την παραμονή μιας γυναίκας σε ένα βίαιο γάμο ή σε μία βίαιη σχέση.

Τέλος, όσες είχαν τα μέσα αυτόνομης επιβίωσης αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του φόβου των αντιποίνων. Αν φύγουν από τον έλεγχό του, τότε είναι που η βία θα δυναμώσει και δυστυχώς έτσι συνήθως συμβαίνει, με βάση και διεθνείς έρευνες.


Η Συντακτική Ομάδα

syntaktiki-medium

Υπογράφουμε για την Κωσταντίνα Κούνεβα

Αρχείο

profile_bird

We Twit!

  • Σήμερα Πέμπτη 02/07 στο Εντός Φύλου με την Αυγή: Γυναίκα και επιστήμη http://bit.ly/23iyQv Καλημέρα 7 years ago
  • Η έκδοση του τεύχους είχε αναβληθεί 2 φορές λόγω πληθώρας ύλης της εφημερίδας. Ελπίζουμε να μην επαναληφθεί! 7 years ago