Archive for the 'Η πολιτική ΔΕΝ είναι για τις Γυναίκες!' Category

Πέμπτη 04/06 : Η πολιτική ΔΕΝ είναι για τις γυναίκες!

Where-the-Hell-Are-All-the-Women_articleimage

Toν 18o αιώνα οι γυναίκες θεωρούνταν ικανές να είναι καλές σύζυγοι και μητέρες, βιολογικά, όμως, ακατάλληλες για τη δημόσια σφαίρα.

Σήμερα, οι γυναίκες που μετέχουν στην πολιτική δεν θεωρούνται αυτόνομα πολιτικά δρώντα υποκείμενα και η σκοταδιστική νεοφιλελεύθερη ιδεολογία στον 21ο αιώνα επαινεί ακόμη τις καλές συζύγους και μητέρες και κατηγορεί τις εργαζόμενες γιατί διαλύουν την οικογένεια.

Περίπου έτσι αντιμετωπίζονται οι γυναίκες ως κοινωνικό φύλο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα. Η πολιτική Ισότητας της ΕΕ ποτέ δεν σκόπευσε στην κατάργηση της ανισότιμης σχέσης των φύλων παρά τις αυταπάτες μιας μερίδας φεμινιστριών. Είναι μια πολιτική διαχείρισης των προβλημάτων των γυναικών, ανάλογα με τη συγκυρία, με σκοπό οι γυναίκες να υποτάσσονται στις εκάστοτε πολιτικές και οικονομικές προτεραιότητες της. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών της είναι όλοι συνυπεύθυνοι για την ανδροκρατούμενη Ευρώπη, για το σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας που έχει ως συνέπεια το μισό και παραπάνω των κατοίκων της  να θεωρούνται πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Είναι όλοι συνυπεύθυνοι για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης με μέτρα που διευρύνουν ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες, καταδικάζουν στη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την εξαθλίωση τους λαούς της Ευρώπης και ιδιαίτερα τις γυναίκες και τους νέους.

Η ΕΕ που θέλουμε πρέπει να εφαρμόσει στην πράξη την ισόρροπη συμμετοχή των γυναικών σε όλους τους τομείς της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής . Να έχει δηλαδή την πολιτική βούληση και να διαθέσει τα οικονομικά μέσα για να γίνουν πράξη οι νόμοι για την ισότητα, που σημαίνει αλλαγές στους προϋπολογισμούς, υποστηρικτικές δομές και διαρκή διαπαιδαγώγηση ανδρών και γυναικών.

Η Ευρώπη που θέλουμε πρέπει να στοχεύει στην κατάργηση της ιεραρχικής και εκμεταλλευτικής σχέσης των φύλων.

Advertisements

Γυναίκες και πολιτική: Μια προβληματική σχέση

Της Μαρίας  Γκασούκα*

«Η ανθρώπινη ουσία δεν είναι σύμφυτη στο μοναχικό  άτομο. Η πραγματικότητά της είναι το σύνολο των κοινωνικών σχέσεων»

Κ. Μαρξ

user_images_file_name_3246Η ενασχόληση με την πολιτική αποτελεί  για τις περισσότερες γυναίκες στη χώρα μας, και όχι μόνο, μια δύσκολη και κάποτε οδυνηρή εμπειρία, αφού η σχέση τους μαζί της διαμορφώνεται με άνισους, αναφορικά με τους άνδρες, όρους. Φορτωμένες με πολλαπλούς ρόλους, μόνες, στις περισσότερες περιπτώσεις, υπεύθυνες για τα παιδιά, τη φροντίδα των εξαρτώμενων ατόμων της οικογένειας -μωρά, κατάκοιτοι/ες ηλικιωμένοι/ες, κ.λπ.- της πλειοψηφίας των ενδοοικογενειακών υποχρεώσεων, με απωθημένες επιθυμίες και ανάγκες, σε συνεχή εργασιακή ενασχόληση (που μόνον ένα μέρος της είναι αναγνωρίσιμο και αμειβόμενο, καθώς το υπόλοιπο παραμένει αόρατο, άμισθο, ανασφάλιστο και μη αναγνωρίσιμο, χαμένο στον άχρωμο και αόριστο όρο του «νοικοκυριού»), ενώ πολύ συχνά το οικογενειακό και ευρύτερο περιβάλλον είναι έτοιμο να τις εγκαλέσει «για παραμέληση των παιδιών» και των λοιπών υποχρεώσεών τους. Και ούτε λόγος φυσικά για κοινωνική μητρότητα, αναδιανομή των ενδοοικογενειακών υποχρεώσεων μεταξύ των συντρόφων, ανακατανομή του ενδοοικογενειακού χρόνου υπέρ και των γυναικών. Ζητήματα βαθιά πολιτικά, που αμφισβητούν τις έμφυλες εξουσιαστικές δομές της ελληνικής οικογένειας, απωθούνται στα συσκοτισμένα όρια του «ιδιωτικού» και αποσιωπώνται. (Και μη σπεύσουν κάποιοι/ες να ισχυριστούν πως αυτά είναι κατάλοιπα του παρελθόντος που αλλάζουν στις νεότερες γενιές, γιατί η σχετική έρευνα του Eurostart (2007) είναι πραγματικά αποκαρδιωτική: μόνο το 3% των Ελλήνων συμμετέχει στις υποχρεώσεις του νοικοκυριού!)

Το γεγονός, κατά κανόνα, δεν γίνεται αντιληπτό ούτε καν στο στενό οικογενειακό περιβάλλον των γυναικών και ακόμα λιγότερο φαίνεται να το λαμβάνουν υπόψη τους οι πολιτικοί φορείς κατά τους σχεδιασμούς τους. Για τη συλλογική κοινωνική συνείδηση η πολιτική αποτελεί έναν ανδρικό χώρο. Ανέκαθεν, έτσι ή αλλιώς, η ενασχόληση με τις δημόσιες υποθέσεις υπήρξε υπόθεση μιας λέσχης ανδρών, με χαρακτηριστική περίπτωση την αρχαία  δημοκρατία των ελεύθερων Αθηναίων ανδρών. Οι γυναίκες συνδέονται με την ιδιωτική σφαίρα της ζωής και τη μητρότητα-πεπρωμένο  Η είσοδος τους στην πολιτική, συνεπώς, αποτελεί μια παρέκκλιση του -αρσενικού πάντοτε- κανόνα, ο οποίος εκφράζεται χαρακτηριστικά στη φιλοσοφία, τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας όλων των γνωστών μέχρι σήμερα πολιτικών σχημάτων και δομών, που διαμορφώθηκαν με βάση την ανδρική εμπειρία και τις ανδρικές ανάγκες. Έτσι, δεν είναι τυχαίο που η πολιτική (και εκλογική βεβαίως) συμπεριφορά των γυναικών που αρχίζει να απασχολεί με εξαιρετική καθυστέρηση, μόλις τη δεκαετία του ’80, την πολιτική επιστήμη και την έρευνα  ευρύτερα, συγκρίνεται πάντοτε με αυτήν των ανδρών (με τον κανόνα δηλαδή), ενώ οι ίδιες δεν μελετώνται «ως αυτόνομα πολιτικά δρώντα υποκείμενα, αλλά ως απόκλιση από το πρότυπο πολιτικότητας των ανδρών» (ΚΕΘΙ, 2006). Πολλοί/ές θα σπεύσουν να αμφισβητήσουν μια τέτοια άποψη Πάντως, εκείνες οι γυναίκες που, παρά τα βάρη και τους ρόλους που καλούνται να διεκπεραιώσουν, επιμένουν να συμμετέχουν στις πολιτικές δραστηριότητες, και μάλιστα διεκδικούν μια θέση σε όργανα όπως το Κοινοβούλιο, αντιμετωπίζονται με προκατάληψη-εισβολείς σε χώρο που δεν τους ανήκει- παραμερίζονται ή και παρακάμπτονται από μηχανισμούς εφόσον χρειασθεί, κρίνονται δε καθημερινά  με τον πιο αυστηρό τρόπο. Αρκεί  έστω και μια μικρή παράλειψη (ή και λίγα περισσότερα κιλά, για να θυμηθούμε την ανθρωποφαγική υποδοχή της κ. Παπαρήγα στη θέση της Γενικής Γραμματέα του ΚΚΕ)  για να αναδειχθούν τα σεξιστικά στερεότυπα, τα σχετικά με το ρόλο και τον προορισμό του γυναικείου φύλου, που προτάσσονται μέσω ενός εξίσου σεξιστικού λόγου. Κι αξίζει εδώ η παρατήρηση πως ευρύτερα ο πολιτικός λόγος χαρακτηρίζεται από σεξισμό, όχι μόνον όταν απευθύνεται απαξιωτικά προς τις γυναίκες ή χρησιμοποιεί θηλυκά χαρακτηριστικά για να μειώσει αντιπάλους, αλλά, κυρίως, με το να καθιστά τις γυναίκες αόρατες  στο πλαίσιό του και να αναπαράγει την πατριαρχική αντίληψη πως το αρσενικό γένος μπορεί και επιβάλλεται να εκφράζει και τα δύο γένη.

3055189417_da1eeb3f46Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, χάρη στη φεμινιστική σκέψη και τους αγώνες των ίδιων των γυναικών, αναπτύσσεται ευρεία συζήτηση για την αναγκαιότητα ισόρροπης συμμετοχής των γυναικών στη δημόσια σφαίρα της ζωής και ειδικότερα στην πολιτική, η οποία, μάλιστα,  συνδέει τη συμμετοχή αυτή με την ποιότητα της δημοκρατίας, την κοινωνική συνοχή και την ανάπτυξη. Στο πλαίσιό της αναδεικνύονται δύο από τις βασικές  προϋποθέσεις εξασφάλισής της: αυτή της επίτευξης της ενδοοικογενειακής δημοκρατίας  και αυτή της γενικευμένης εφαρμογής έμφυλων πολιτικών και μέτρων, οριζόντιων και κάθετων, σε κάθε τομέα δραστηριότητας (από την έμφυλη διάσταση των κρατικών προϋπολογισμών έως την ένταξη της οπτικής του φύλου στα δημόσια έργα). Η κοινωνία και οι πολιτικοί της σχηματισμοί πρέπει να αποδεχθούν πως οι γυναίκες διεκδικούν πλέον την ουσιαστική συμμετοχή τους στα όργανα και τις αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή τους. Η σημερινή  κατάσταση της απουσίας τους από τα κέντρα των πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων αποτελεί σημαντικότατο δημοκρατικό έλλειμμα και αναδεικνύει την ένδεια της κυρίαρχης πολιτικής κουλτούρας, αλλά και πολυσυζητημένων εννοιών όπως αυτές της «κοινωνίας των πολιτών» ή της «ιδιότητας του πολίτη». Κι όπως τονίζεται στο άρθρο 181, του Στρατηγικού Στόχου G1 της 4ης Παγκόσμιας Διάσκεψης για τις Γυναίκες (Πλατφόρμα Πεκίνου, 1995) «Η επίτευξη του στόχου της ίσης συμμετοχής των γυναικών και των ανδρών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, θα επιφέρει την ισορροπία, η οποία θα αντικατοπτρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια τη σύνθεση της κοινωνίας και είναι απαραίτητη, ώστε να ενδυναμωθεί η δημοκρατία και να προωθηθεί η ορθή λειτουργία της τελευταίας».

*Η Μαρία Γκασούκα διδάσκει  Λαογραφία και Φύλο στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Οι αγώνες της αριστεράς, αγώνες και για την ισότητα των φύλων

3215046653_a206bd4d3f

Συνέντευξη της Νόρμας Ρισμάουι Σινόγλου, Iδ. Υπάλληλου, Παλαιστίνιας και Υποψήφιας ευρωβουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, στη Λίτσα Δουδούμη

Λίτσα: Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με την πολιτική και γιατί;

Νόρμα: Ως φοιτήτρια της Βιολογίας, έφυγα από το χωριό και πήγα στην πόλη. Η καθημερινή ταπείνωση η καταπίεση η εκμετάλλευση του λαού μας από τους Ισραηλινούς στρατιώτες, με  δίδαξε ότι ένας είναι ο δρόμος, αντίσταση και αγώνας για μια δίκαιη, ανθρώπινη  και περήφανη ζωή.

Λίτσα: Δηλαδή;

Νόρμα: Δεν υπήρχε άλλος δρόμος για μένα παρά ο αγώνας μέσα από τις γραμμές της Αριστεράς.

Λίτσα: Τι ήταν αυτό που σε οδήγησε στον δρόμο του αγώνα ως γυναίκα;

Νόρμα: Το 1967, ξεκίνησε ο πόλεμος των 6 Ημερών του Ισραήλ.

Τότε, άρχισε να «χορεύει ο θάνατος στο χωριό»μου. Γεγονός που σημάδεψε την ζωή μου για πάντα. Ήταν φοβερό για εμάς τα παιδιά. Από την μία έτρεχαν οι γονείς να μας μαζέψουν στο πιο ασφαλές μέρος του σπιτιού και από την άλλη, οι Ισραηλινές βόμβες  έπεφταν στην αυλή μας. Μία από αυτές αποκεφάλισε τον θείο μου, τότε η μάνα του (η γιαγιά μου), άρχισε να τραγουδάει έξω στο δρόμο το τραγούδι του θανάτου. Ήταν συγκλονιστικό για μένα αυτό το μοιρολόι. Όλα αυτά με σφράγισαν για πάντα.

Λίτσα: Τι σε έκανε να ασχοληθείς και με τα ζητήματα των γυναικών;

Νόρμα: Ως γυναίκα ευτύχησα να έχω μεγαλώσει σε δημοκρατική οικογένεια. Βίωνα όμως την καταπίεση των άλλων γυναικών καθημερινά,  πράγμα το οποίο  δεν ανεχόμουν. Οι απαγορεύσεις για τις γυναίκες έχουν πολλές μορφές. Από το να μην  μιλάει με δυνατή φωνή  μέσα στο σπίτι, έως να τις απαγορεύουν το δικαίωμα  να συνεχίσουν την εκπαίδευση τους (πατριαρχικό δικαίωμα) .

Ακόμη,  η βάρβαρη τιμωρία με ξύλο, μέχρι και βαρείς τραυματισμούς, η φυλάκιση μέσα στο σπίτι. Πάντα αναρωτιόμουν γιατί συμβαίνουν όλα αυτά στις γυναίκες μας;  Έφταιγε η κατοχή ή η πατριαρχική δομή της κοινωνίας μας;

Αναζητούσα την δικαιοσύνη, την ειρήνη την ισότητα ανάμεσα στις γυναίκες και στους άνδρες. Από εκεί κι ύστερα άρχισε η ανάμιξη μου στην πολιτική μέσα από την αριστερά, στον αγώνα για  αντίσταση εναντίον της κατοχής της πατρίδας μου.  Αυτός ο αγώνας για μένα πρέπει να εμπεριέχει και την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών μας. Στην Ελλάδα έγινα μέλος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Λίτσα: Για ποιο λόγο?

Νόρμα: Η Αριστερά, είναι ο μόνος χώρος που ανταποκρίνεται στα όνειρα και τις προσδοκίες μου , ως γυναίκα και ως Παλαιστίνια.   Γιατί πιστεύω ότι πάντα στις προτεραιότητες της Αριστεράς και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η Ισότητα των Γυναικών.

Λίτσα: Τελικά σε ποιους απευθύνεται η υποψηφιότητά σου;

Νόρμα: Απευθύνεται στις γυναίκες για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους στην Ισότητα. Απευθύνεται στις νέες/ους που το μέλλον τους είναι υποθηκευμένο. Στις μετανάστριες/ες, ειδικότερα στους Παλαιστίνιους που χρειάζονται την συμβολή της Ευρώπης για την λύση του προβλήματός τους. Στις εργαζόμενες/ους που απειλούνται από την ελαστική εργασία και την απόλυση.

Πιστεύω ότι ο αγώνας της Αριστεράς στην βάρβαρη εποχή που ζούμε θα είναι αποτελεσματικός όταν η αριστερά στην Ελλάδα είναι ενωτική. Το ίδιο ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Αριστερά.

Για όλα αυτά, όλες και όλοι, με δύναμη στις κάλπες και με πίστη ότι μπορούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα και την Ευρώπη. Η ψήφος μας είναι ένα βήμα στον δρόμο του αγώνα για μία σοσιαλιστική, ειρηνική, δίκαιη ζωή.

Δικαίωμα στο εκλέγεσθαι

Της Πόπης Πανουτσοπούλου

espagneul4

Η επίθεση του νεοφιλελευθερισμού στα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα  μεγαλώνει την ανισότητα και τις διακρίσεις λόγω φύλου. H ανυπαρξία πολιτικών και δομών που να αξιοποιούν τις νομικές και θεσμικές προϋποθέσεις συντελούν στο να παραμένουν οι ανισότητες λόγω φύλου στην πράξη.

Το χάσμα που δημιουργήθηκε μεταξύ νομικής (de jure) ισοτιμίας και πραγματικής (de facto) ισότητας, φαίνεται ιδιαίτερα από την μικρή συμμετοχή των γυναικών στην δημόσια ζωή και ιδίως στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Η υποαντιπροσώπευση των γυναικών στην πολιτική ζωή χαρακτηρίζει μέχρι σήμερα την δημοκρατία και τους θεσμούς της και φυσικά συνιστά μία αναπηρία του πολιτικού συστήματος.

Πενήντα εξι χρόνια μετά την κατάκτηση του δικαιώματος του εκλέγειν, η κατοχύρωση στην πράξη του δικαιώματος στο εκλέγεσθαι αποτελεί ακόμη στοίχημα για τις γυναίκες και πολιτική πρόκληση τεράστιας σημασίας.

Η χαμηλή συμμετοχή των γυναικών συνδέεται με τις δυσκολίες συνδυασμού οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, τον άνισο καταμερισμού οικογενειακών ευθυνών, καθώς και τις διακρίσεις στην εργασία.

Ωστόσο το ζήτημα της συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική σκοντάφτει και σε προκαταλήψεις της πατριαρχίας περί της ικανότητας των γυναικών να αναλάβουν θέσεις ευθύνης αλλά και στην κυριαρχία του ανδρικού φύλου.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί ανατροπές στους ρόλους των δύο φύλων και στον κατά φύλο καταμερισμό της εργασίας αλλά και στον τρόπο λειτουργίας των θεσμών, έτσι ώστε να μεταβούμε από το πλαίσιο της υποαντιπροσώπευσης, στην ισόρροπη συμμετοχή στους πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς  συμμετοχής.

Θεωρούμε το μέτρο της ποσόστωσης, ιδίως, το 50% θετικό και μια πρώτη προσπάθεια αποκατάστασης του δημοκρατικού ελλείμματος. Η ισάριθμη εκπροσώπηση των δύο φύλων στα κέντρα λήψης αποφάσεων, στις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές διαδικασίες πρέπει να κατοχυρωθεί νομικά.

Ο πρωτοπόρος χώρος της αριστεράς πρέπει θεσμικά και ουσιαστικά να «ανοίξει» την πόρτα στις γυναίκες.

Εκλογικές διαδικασίες όπως οι Ευρωεκλογές, αποτελούν ερέθισμα μεγαλύτερου προβληματισμού για την ανεύρεση των αιτιών που δημιουργούν και κορυφώνουν τις ανισότητες.

Ανδροκρατούμενη Ευρώπη

Η συμμετοχή των Γυναικών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο  και

στα Εθνικά Κοινοβούλια

ΧΩΡΑ

ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ

2004-2009 %

ΕΘΝΙΚΑ

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΑ%

Βέλγιο

33.33

38.00

Βουλγαρία

44.44

21.70

Τσεχία

20.83

16.50

Δανία

42.86

36.90

Γερμανία

33.33

32.20

Ελλάδα

29.17

16.00

Ισπανία

25.93

35.70

Γαλλία

44.87

18.50

Ιρλανδία

38.46

13.30

Ιταλία

20.51

21.30

Κύπρος

0.00

16.10

Λιθουανία

22.22

22.00

Λετονία

38.46

18.40

Λουξ/ργο

50.00

23.30

Ουγγαρία

37.50

10.90

Μάλτα

0.00

8.70

Ολλανδία

48.15

41.30

Αυστρία

27.78

28.40

Πολωνία

14.81

20.20

Πορτογαλία

25.00

40.20

Ρουμανία

28.57

11.40

Ελβετία

42.86

13.30

Σλοβακία

35.71

19.30

Φινλανδία

42,86

41.50

Σουηδία

47.37

47.30

Αγγλία

25.64

24.00

Μέσος όρος

31.08

24.30

Από το Καταστατικό του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

european-left-logo

  • Αναφερόμαστε στις αξίες και τις παραδόσεις του σοσιαλιστικού, κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, του φεμινισμού και της ισότητας των Φύλων και του φεμινιστικού κινήματος… (προοίμιο)
  • Η Ευρωπαϊκή Αριστερά (EA) υποστηρίζει πλήρως την ισότητα των φύλων σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής. Ο Φεμινισμός, και η δημοκρατία ανάμεσα στα φύλα αποτελούν βασικές αρχές για την λειτουργία και την ανάπτυξη της ΕΑ.    (Άρθρο 5)
  • Σε αντιστοιχία με τις αξίες της δημοκρατίας των φύλων, η συμμετοχή των γυναικών σε όλα τα όργανα είναι 50%.   (Άρθρο 8  )

Η Συντακτική Ομάδα

syntaktiki-medium

Υπογράφουμε για την Κωσταντίνα Κούνεβα

Αρχείο

profile_bird

We Twit!

  • Σήμερα Πέμπτη 02/07 στο Εντός Φύλου με την Αυγή: Γυναίκα και επιστήμη http://bit.ly/23iyQv Καλημέρα 8 years ago
  • Η έκδοση του τεύχους είχε αναβληθεί 2 φορές λόγω πληθώρας ύλης της εφημερίδας. Ελπίζουμε να μην επαναληφθεί! 8 years ago